ชีวิตตูดหมึกส์สสสสส..

แด่วันที่แสนเหิ่ม(กับการอัพบลอก รอบที่สองของปี)

  เช้าแสนมืดกะชีวิตแสนเหิ่ม เริ่มต้นด้วยการตื่นสายตามหลักทฤษฎีการปิดเทอม อาทิตย์ที่สุดท้ายของการเรียนพิเศษมารธอน และมันคือ อาทิดสุดท้ายของการปิดเทอม!!!!!! หยุดมาจาเปิดเทอมตูได้อยู่ติดบ้านแค่1วันเวงจิงๆๆๆ(นั่นแหละชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 1)

ชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 2  ไปเรียนเอนคอนเสบ เลิกเลดไป1ชั่วโมง กลายเป็นว่าเลิก เทียงสีสิบห้า แต่ว่า เดอะเบรน เริ่ม บ่ายโมง อืม....กว่าจะเดินไปถึงก็ใช้เวลาประมาณ10นาที 5นาทีสำหรับเดินขึ้นบันได้อีก3ชั้น อืมมม แล้วข้าวกลางวันชั้นหละ???อดซิว่ะ

ชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 3  ระหว่างเรียนมีขนมแก้หิวอยู่นิสนึง กินไปได้ซักพักเริ่มอนาถตัวเองมีคนอยู่เยอะ เริ่มเกรงใจเรยหยุดกินพอชั้นหยุดอิข้างๆเริ่มแกะ อะห่อแรกผ่านไป 15นาทีต่อมาเริ่มเปลี่ยนเปงซูกัส (คงกินไปซักครึ่งโหล) มันหยุด แต่มันหันไปแกะเลย์และกินอย่างนี้ไปจนจบชั่วโมง ชีคงไม่ได้สำนึกเร้ยยยย!!!

ชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 4 บรรยากาศตอนเรียนเลขนี่มันไม่ว่าจะเรียนกะเต้าหู้รึใครมันก้อชั่งเหมือนกันจิงๆ คือ        โครตง่วงเร้ยยยย ประกอบกับว่า เมื่อคืนนอนดึก + เรียนไม่รุเรื่อง = หลับสนิท (ตื่นมาอีกทีก้อบ่ายสองสิบห้า)

ชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 5 การอัพบลอก ไม่รุว่าเปนที่ระบบใหม่รึเปล่าก้อไม่รุ อุสานั่งทำแบลกกราวมาก้อ....เอาลงมิด้ายยยยอยากร้องไห้โว้ย แล้วพอกดเซฟหน้าที่เซทไว้แล้วกดดูหน้าจริงก้อเอ๋อกิน มันดันกลับมาเปนหน้าเก่าหวะ กดรีเฟรชแล้วนะมันก้อช่างเหิ่มอีกเหมือนเดิม

ชีวิตแสนเหิ่มเรื่องที่ 6 ตอนนี้มาเล่นคอมที่ทำงานแม่(เนทมันเร็ว)ก็ทนนั่งรถจากวงเวียนใหญ่มาเทเวศน์ อยากเข้าห้องน้ำมากมายแต่ไม่อยากเข้าที่เดอะเบรน(โสมากก) แต่พอมาถึง แม่บอกว่า ปั๊มน้ำเสีย เรยต้องนั่งรออีกเกือบชั่วโมงกว่าจะได้เข้า ช่างเหิ่ม - -''(อีกแล้ว)

เด๋วกลับบ้านเจอเรื่องเหิ่มๆอีกแน่เรยง่า

พรุ่งนี้ไปดูโดเรมอนเย้